ส่วนที่ 6 | มนุษย์กับการสำรวจอวกาศ

-
ยานอวกาศสำรวจอวกาศ ( เฉพาะโครงการสำคัญ )
ยานไพโอเนียร์10,11(Pioneer 10,11)
สำรวจดาวพฤหัสในปี พ.ศ.2517,2518 และสำรวจดาวเสาร์ในปี พ.ศ. 2522 แล้วเดินทางออกนอกระบบสุริยะยานวอยเอจเจอร์ 1,2 (Voyager 1,2)
สำรวจดาวพฤหัสบดีในปี พ.ศ. 2522, สำรวจดาวเสาร์ในปี
พ.ศ.2523,2524 เฉพาะยานวอยเอจเจอร์ 2 สำรวจสำรวจดาวยูเรนัส ในปี 2529 , ดาวเนปจูนในปี 2523 ยานวอยเอจเจอร์ทั้ง 2 ลำเดินทางออกนอกระบบสุริยะไปยานกาลิเลโอ (Galileo)
สำรวจดาวพฤหัสบดี ในปี พ.ศ. 2538-2540ดาวเทียมสื่อสาร
ทำหน้าที่เป็นสถานีทวนสัญญาณสื่อสารได้ทั่วโลก
ดาวเทียมสำรวจทรัพยากร
ถ่ายภาพโลก จัดทำข้อมูลเกี่ยวกับทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมบนโลก
ดาวเทียมสื่อสาร
ถ่ายภาพสภาพอากาศเบื้องบน เพื่อการพยากรณ์ และเตือนภัยล่วงหน้า ได้อย่างถูกต้อง และแม่นยำ นอกจากนี้ยังมีดาวเทียมอื่น ๆ ทำหน้าที่เฉพาะด้าน ซึ่งเกี่ยวข้องกับ คนทั่วไปน้อยมาก
ขั้นตอนการขนส่งยานอวกาศ
1. จรวดจุดเชื้อเพลิงของยานและเชื้อเพลิงแข็ง 2 แท่งขนาบ 2 ข้างของยานแล้ว ผลักดันให้ยานพุ่งขึ้น จากฐานยิง
2. เวลาผ่านไป 2 นาที มีความเร็วประมาณ 44 กิโลเมตร จรวดขับดันทั้ง 2 แท่งเชื้อเพลิงถูกสลัดออก
3. เมื่อถึงวงโคจรรอบโลก และยานมีความเร็วตามต้องการ ถังเชื้อเพลิงใหญ่ถูกสลัดออก การควบคุมทิศทาง จะใช้ระบบเชื้อเพลิงย่อยของยาน
4. ปรับยานเข้าที่และพร้อมที่จะปฏิบัติงานต่าง ๆ ตามเป้าหมาย
5.เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจ จะปรับทิศทางของยาน เพื่อกลับสู่โลก ยานจะร่อนลงสู่พื้นโลก เหมือนเครื่องบิน โดยสารธรรมดา
อุปกรณ์สำรวจท้องฟ้า
กล้องโทรทรรศน์ กล้องโทรทรรศน์วิทยุ รับคลื่นวิทยุ จากวัตถุท้องฟ้า ในอวกาศ กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก คือ กล้องอเรซิโบ (Arecibo) ในเปอร์โตริโก อเมริกาใต้ มักใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุเรียงตัวกัน เพื่อดักจับ สัญญาณ วิทยุ จากอวกาศ กล้องโทรทรรศน์ ชนิดหักเหแสง กาลิเลโอประดิษฐ์เป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2512 เลนส์วัตถุใช้เลนส์นูน ,เลนส์ตา ใช้เลนส์นูน อุปกรณ์สำรวจท้องฟ้า กล้องโทรทรรศน์ กล้องโทรทรรศน์ชนิดสะท้อนแสง เซอร์ไอแซก นิวตัน ประดิษฐ์เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2211 เลนส์วัตถุ ใช้กระจกเงา,เลนส์ใต้ตา ใช้เลนส์นูน กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ตามหอดูดาวใหญ่ ๆ ในโลก
ยานสำรวจอวกาศ ( เฉพาะโครงการสำคัญ)
ดาวอังคารพ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) ยานไวกิ้ง 1 และ 2 (Viking 1,2) ของสหรัฐอเมริกาลงสำรวจพื้นผิว
พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ยานมารส์ พาธไฟน์เดอร์(Mars Pathfinder) และยานโกบอล ยานเซอร์เวเยอร์(Global Surveyor) ของสหรัฐอเมริกาสำรวจดาวอังคาร
ดาวพุธพ.ศ. 2517(ค.ศ. 1974) ยานมารีเนอร์ 10(Mariner 10) ของสหรัฐอเมริกา ถ่ายภาพพื้นผิวดาวพุธส่งมายังโลก
ดาวศุกร์พ.ศ. 2518 (ค.ศ.1975) ยานเวเนรา 9 (Venera 9) ของรัสเซีย จอดลงบนพื้นผิวดาวศุกร์ส่งภาพกลับมายังโลก
พ.ศ. 2521 (ค.ศ.1978)ยานไพโอเนียร์-วีนัส 1และ2 (Pioneer-Venus 1,2)ของสหรัฐอเมริกา สำรวจดาวศุกร์
ก้าวแรกของมนุษย์บนดวงจันทร์
ดวงจันทร์ บริวารของโลกอยู่ห่างจากโลกประมาณ 400,000 กิโลเมตร แต่มนุษย์ จากโลก ได้ไปเยี่ยมเยือนมาแล้ว ยานลงดวงจันทร์ กำลังลดระดับลงจอด บนพื้นผิว ดวงจันทร์มองเห็นโลก เป็นเสี้ยวอยู่ไกล ๆ ภาพจากจอโทรทัศน์ ถ่ายทอดสด ไปทั่วโลก วันที่ 21 กรกฎาคม 2521 เวลา 21.56 ตามเวลาในประเทศไทย นีลอาร์มสตรอง ก้าวลงจาก ยานสู่ผิวดวงจันทร์ รอยเท้าก้าวแรกของ นีล อาร์มสตรอง บนพื้นผิวดวงจันทร์ เอ็ดวิน อัลตริน ก้าวลงตาม นีลอาร์มสตรอง ลงมาจากยาน ลงดวงจันทร์ เอ็ดวิน อัลตริน ยืนตั้งท่าให้ นีล อาร์มสตรอง ถ่ายภาพ สังเกตุเงาจากที่ครอบหน้า เป็นภาพยานลง ดวงจันทร์ และนีล อาร์มสตรอง ปฏิบัติงานบนดวงจันทร์ เช่น ติดตั้ง เครื่องวัดแผ่นดินไหว แผงดัก ลมสุริยะ ฯลฯ แผ่นจารึกติดอยู่ที่ขายานลงดวงจันทร์ของอะพอลโล 11 คำแปล
ที่นี่มนุษย์โลกได้ย่างก้าวแรก ลงสู่ดวงจันทร์เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1969 เรามาอย่างสันติเพื่อมวลมนุษยชาติ แผ่นจารึกนี้ มีแผนที่โลก ลายเซ็นของมนุษย์อวกาศทั้ง 3 คน ลายเซ็นของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และสาร จากประมุขของประเทศต่าง ๆ ตั้งแต่อะพอลโล 15 ถึง อะพอลโล 17ได้นำรถยนต์ไฟฟ้า ลูนาร์ โลเวอร์ (Lunar Rover) สำรวจดวงจันทร์
โลกปรากฏเป็นเสี้ยวลับขอบฟ้าบนดวงจันทร์สังเกตท้องฟ้าดำมืดเพราะบนดวงจันทร์ ไม่มีบรรยากาศ ช่วยสะท้อน แสงสว่าง โครงการอะพอลโล นำมนุษย์ลงดวงจันทร์กับยานอะพอลโล 11,12,14,15,16,17 อะพอลโล 13 เกิดอุบัติเหตุ ลงสำรวจดวงจันทร์ไม่ได้ แต่นำมนุษย์กลับมาอย่างปลอดภัย มนุษย์นำดิน และหินดวงจันทร์กลับมา ยังโลก รวมทั้งสิ้น 382 กิโลกรัมและติดตั้งอุปกรณ์สำรวจสิ่งต่าง ๆ ไว้มากมาย บนดวงจันทร์
ชีวิตมนุษย์บนยานอวกาศ
อาหารในอวกาศยุคแรกเริ่ม พื้นที่ในยานอวกาศมีน้อย อาหารอยู่ในหลอดหรือบรรจุถุง คลุกน้ำรับประทาน ปัจจุบัน มีอาหารสำเร็จรูป เหมือนเมื่ออยู่บนโลกปัจจุบัน มีอาหารสำเร็จรูปเหมือนเมื่ออยู่บนโลก
ทดลองปลูกพืชในอวกาศ
อาหารจำเป็นสำหรับการเดินทางไกลในอวกาศมีการทดลองปลูกพืชในอวกาศเพื่อเป็นอาหาร
ชีวิตมนุษย์บนยานอวกาศ
ตัวมนุษย์และทุกอย่างบนยานอวกาศขณะโคจรรอบโลกจะไม่มีน้ำหนัก (น้ำหนักเท่ากับ 0) เรียกว่าอยู่ในสภาพ ไร้น้ำหนัก ร่างกายและอวัยวะทุกส่วน ของมนุษย์วิวัฒนาการขึ้นมา ภายใต้แรงโน้มถ่วงของโลก เมื่ออยู่ใน สภาพไร้น้ำหนัก จะมีผลต่ออวัยวะต่าง ๆ เช่น หัวใจทำงานน้อยลง เพราะไม่ต้อง ออกแรง สูบฉีดโลหิต มากนัก กล้ามเนื้อจะลีบเล็กลง เพราะไม่ต้องออกแรงเคลื่อนไหวมากความหนาแน่นของกระดูกลดลง เพราะ ไม่ต้อง ออกแรงพยุง ร่างกายไม่มีน้ำหนัก นักบินอวกาศ จำเป็นต้องออกกำลังกายสม่ำเสมอ เพื่อให้อวัยวะ ทุกส่วน ทำงานปกติ
ภารกิจของนักบินอวกาศ (ยานขนส่งอวกาศ)
- ปฏิบัติงานในยานอวกาศ(อาศัยสภาพไร้น้ำหนักเป็นปัจจัย)
- ทดสอบสภาพร่างกายของมนุษย์ ปฏิบัติการทดลองทางวิทยาศาสตร์ตามหัวข้อที่เตรียมไปจากโลก ศึกษาโลกจากอวกาศ
บันได 3 ขั้นสู่ดวงจันทร์
วันที่ 1 ตุลาคม 2510 สหรัฐอเมริกาก่อตั้งองค์การอวกาศ Nation Aerouatics and Space Administration ชื่อย่อว่า NASA ได้เริ่มต้นโครงการ -การบินอวกาศไม่มีมนุษย์ควบคุม (Unmanned Space Fight) - การบินอวกาศที่มีมนุษย์ขับคุม (Manned Space Fight)
บันไดขั้นที่ 3 ถึงดวงจันทร์ โครงการอะพอลโล (Apollo) (2509-2518) ช่วงแรกทดสอบมนุษย์ 3 คนปฏิบัติงานร่วมกันในอวกาศ
บันไดขั้นที่ 2 สู่ดวงจันทร์ โครงการเจมินี(Gemini)(2507-2509) ทดสอบมนุษย์ 2 คนปฏิบัติงานร่วมกัน ในอวกาศ
บันไดขั้นแรกสู่ดวงจันทร์ โครงการเมอร์คิวรี(Metcury)(2504-2506) ทดสอบมนุษย์ 1 คน ขึ้นสู่อวกาศ
Space Shuttle
ยานขนส่งอวกาศนำกลับมาใช้ใหม่ในการบินครั้งต่อไป โครงการยานขนส่งของสหรัฐอเมริกา จนถึงปัจจุบัน มีด้วยกัน 6 ลำคือ
1. เอนเตอร์ไพรส์ (Enterprise) เป็นยานทดสอบเบื้องต้น
2. โคลัมเบีย (Columbia)
3. ดิสคัพเวอรี (Discovery)
4. แอตแลนติส (Atlantis)
5. ชาลเลนเจอร์ (Challenger) ระเบิดขณะขึ้นสู่อวกาศ วันที่ 28 มกราคม 2529
6. เอนดีฟเวอร์ (Endeavour)
