ส่วนที่ 3 | โลก แหล่งกำเนิดชีวิต



โลกของเรา-ดาวเคราะห์แห่งชีวิต
          - เส้นผ่าศูนย์กลาง 12,756 กิโลเมตร
          - ห่างจากดวงอาทิตย์เฉลี่ย 149.6 ล้านกิโลเมตรแสงต้องใช้เวลาเดินทาง 8.3 นาที
          - แกนที่โลกหมุนรอบตัวเองเอียงเป็นมุม 23 องศา 27 ลิปดา กับแนวตั้งฉาก ตรงระนาบที่ โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์


โครงสร้างของโลก
- แก่นโลก(Core) ส่วนใหญ่เป็นเหล็กและนิกเกิล
- แก่นโลกชั้นใน เป็นของแข็งรัศมี 1,370 กิโลเมตร
- แก่นโลกชั้นนอก เป็นของเหลว หนา 2,100 กิโลเมตร
- แมนเทิก(Mantle) ชั้นของของหนืดอยู่ระหว่างแก่นโลกกับเปลือกโลกมีความหนา 2,900 กิโลเมตร
- เปลือกโลก(Crust) ชั้นนอกของโลกเป็นหินมีความหนาเฉลี่ย 6-35 กิโลเมตร

บรรยากาศของโลก

บรรยากาศของโลก แบ่งตามองค์ประกอบในบรรยากาศ
1. เอ็กโซสเฟียร์ (Exosphere) ระดับความสูง 640 ถึงมากกว่า 2,400 กิโลเมตร ที่ระดับสูงกว่า 2,400 กิโลเมตร ก๊าซส่วนใหญ่เป็นไฮโดรเจน ที่ระดับสูงกว่า960-2,400 เป็นไฮโดรเจนและฮีเลียม เท่า ๆ กัน ที่ระดับต่ำกว่า 960 กิโลเมตรมีออกซิเจนอยู่ด้วย

2. ไอโอโนสเฟียร์ (Ionosphere) ระดับความสูง 56-640 กิโลเมตร เป็นชั้นที่อะตอมของก๊าซอยู่ในรูปของไอออน มีประจุไฟฟ้า บรรยากาศชั้นนี้สะท้อนคลื่นวิทยุ

3. สตาร์โตสเฟียร์ (Startosphere)ระดับความสูง 10-56 กิโลเมตรประกอบด้วยชั้นโอโซน กักกั้นรังสีคลื่นสั้น จากนอกโลก ไม่ให้เป็นอันตรายต่อชีวิตบนโลก

4. โทรโปสเฟียร์ (Troposphere) จากพื้นโลกถึงความสูง 10 กิโลเมตร บรรยากาศชั้นนี้ อยู่ติดกับพื้นโลก ก๊าซส่วนใหญ่เป็นก๊าซไนโตรเจน และออกซิเจน เป็นชั้นที่เกิดเมฆและสภาพอากาศทางอุตุนิยมวิทยา

การเคลื่อนที่ของโลก
1.โลกหมุนรอบตัวเอง ครบรอบในเวลา 1 วัน ทำให้เราเห็น ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวต่าง ๆ ขึ้นตกทุกวัน

2.โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ครบรอบในเวลา 1 ปี ทำให้ดวงอาทิตย์ ปรากฏเคลื่อนที่ผ่านไป ในกลุ่มดาวจักรราศี แกนโลกเอียง กับระนาบการโคจรรอบดวงอาทิตย์ทำให้เกิดฤดูกาล

3.แกนหมุนของโลกส่าย ครบรอบในเวลา 26,000 ปี ทำให้ตำแหน่งขั้วฟ้าเหนือ เปลี่ยนไป เมื่อเทียบกับดาวบนฟ้า ปัจจุบัน ขั้วโลกเหนือชี้ไปในตำแหน่งบนฟ้าใกล้กับดาวเหนือ

กำเนิดระบบสุริยะ
ดวงอาทิตย์และบริวารเกิดขึ้นมาพร้อม ๆ กัน เมื่อราว 5,000 ล้านปีมาแล้วจากกลุ่มฝุ่นก๊าซขนาดใหญ่โตมาก (เนบิวลา) ยุบตัว และหมุนรอบตัวเอง เกิดดาว ฤกษ์คือ ดวงอาทิตย์ ที่ศูนย์กลาง พร้อมกับดาวเคราะห์และบริวารอื่น โคจรไป รอบดวงอาทิตย์

องค์ประกอบในระบบสุริยะ
        ระบบสุริยะประกอบด้วย ดวงอาทิตย์ที่เป็นดาวฤกษ์อยู่ที่ศูนย์กลาง มีดาวเคราะห์ที่รู้จักกันแล้ว 9 ดวง เป็นบริวารโคจรอยู่โดยรอบ ห่างจาก ดวงอาทิตย์ตามลำดับ คือ ดาวพุธ ดาวศุกร์ โลก ดาวอังคาร ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส ดาวเนปจูน และดาวพลูโต นอกจากนี้ยังมีวัตถุขนาดเล็ก ๆ ได้แก่ ดวงจันทร์บริวารของดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง และอุกกาบาตอีกจำนวนมากมาย ภาพเปรียบเทียบ ขนาดของดวงอาทิตย์และดาวเคราะห์ ขนาดและระยะห่างของดวงอาทิตย์และดาวเคราะห์

ดาว
ขนาดเส้นผ่าศูนยกลาง (กม.)
ระยะห่างจากดวงอาทิตย์ (ล้าน กม.)
ดวงอาทิตย์
1,392,000
-
ดาวพุธ
4,878
57.9
ดาวศุกร์
12,100
108.1
โลก
12,756
149.6
ดาวอังคาร
6,794
227.8
ดาวพฤหัสบดี
142,800
778
ดาวเสาร์
120,000
1,427
ดาวยูเรนัส
52,000
2,869
ดาวเนปจูน
48,400
4,497
ดาวพลูโต
2,240
5,900

อุกกาบาต

ลูกอุกกาบาตนครปฐม

                                                                                                                                                 ลูกอุกกาบาตนี้ตกที่ตำบลดอนยายหอม อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2466 เวลาประมาณ 21 นาฬิกา เป็นอุกกบาตชนิดหิน ตกแล้วแตกเป็น 2 ก้อนน้ำหนักรวม 32.2 กิโลกรัม

  ลูกอุกกาบาตเชียงคาน


          ลูกอุกกาบาตนี้ตกที่ อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย และพื้นที่ใกล้เคียง เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2524 เวลาประมาณ 05.30 นาฬิกา เป็นอุกกบาตชนิดหิน อุกกาบาตลูกใหญ่ เกิดการระเบิดแตก กระจายก่อนตกถึงพื้นโลก คาดว่าอาจเป็น ชิ้นส่วนที่หลุดออกมาจากดาวหางเทมเปล